Praktijkvoorbeelden
Een tas koffie ‘s morgens
Ik zet mijn kind ´s morgens af in 'het buurtcafé' van het poortgebouw. Spontaan contact met medeouders dus. Ook als de kinderen al lang vertrokken zijn naar de klassen, kan ik napraten met ouders, buren.
De buurtwerker is aanwezig. Aanhoort noden. Polst naar enthousiasme. Bouwt vanonder uit een dagelijkse vrijwilligerswerking op, in en rond de school.
Cafetaria open op donderdag
Een open deur, een fris tafelkleedje en een enthousiaste barman.
Vanaf september zet het poortgebouw zijn deuren open voor alle buren en sympathisanten.
Op die manier leren de mensen ook onze school kennen.
Zo vond buurman Johnny de weg naar onze school en werkt nu als vrijwilliger mee over de middag bij het uitscheppen van de maaltijden en het toezicht. Régine en Anie leerden onze werkwinkels kennen (zie verder) en buurvrouw Hilde ging met de kleuters mee naar het bos. Ook op het forum zien we telkens meer buren die een kijkje komen nemen.
TAPAS
Elke donderdag kunnen onze kinderen aansluitend op de schooluren gratis naar de TAPAS in de V-Tex. Er wordt elke maand een nieuwe activiteit voorgesteld. Een sportclub of een culturele organisatie stelt er zijn werking voor. De kinderen kunnen letterlijk proeven van verschillende vrijetijdsbestedingen.
Werkwinkels
Op school wordt meer geleerd dan enkel rekenen en taal.
Wij werken met het hoofd én met de handen. Elke dinsdagnamiddag organiseren we daarom onze werkwinkels. We maken soep, onderhouden de tuin, schilderen het WC-muurtje, naaien de gordijnen, sorteren onze bibliotheek, leren poetsen, … Het echte leven dus.
Werk voor en door de school. Werk voor en door de buurt. Ook ouders, buren en partners komen met hun goesting en talent naar onze school. Klein en fijn. Samen leren we heel wat. De groepen worden gemengd. Oud helpt jong.
Forum
Leren doe je niet alleen. Wij vertellen graag waarmee we bezig zijn. Presenteren ons werk. Elke derde vrijdag van de maand tonen de klassen waarmee ze bezig zijn, wat ze maakten, wat ze leerden, … Verwacht geen grootse schoolfeestjes met voorgeprogrammeerde nummers. We gaan voor echtheid. Klein maar fijn. We treden afwisselend op in de refter van de school, in de Korenbloem of in de V-Tex. Zonder veel lichten of ’n groot podium leren onze kinderen zich presenteren.
De data en de plaats van de komende fora vind je bij ‘agenda’.
‘Leesbejaarden’
Wij lezen en schrijven niet omdat het moet van de meester. Wij lezen en schrijven omdat we de behoefte voelen. Communiceren vanuit een noodzaak. Taal is bij ons altijd functioneel. We houden er heel wat correspondenten op na, publiceren onze eigen krant, stellen boeken voor, schrijven eigen teksten, …
Wij vonden in het rusthuis de Korenbloem enthousiaste leesmakkers. Elke donderdag gaan er (voorlopig) een vijftal kinderen een half uurtje lezen met een bejaarde bewoner. Ze nemen de kinderkrant door, lezen hun eigen geschreven verhalen, een mooi boek, … Lezen is plots veel meer dan enkel lezen. Er ontstaan warme gesprekken, wie weet zelfs vriendschappen. Een grote glimlach bij ons én bij hen.
De klasraad / de schoolraad
De boeken liggen slordig in de klas. Mijn buurman maakt veel lawaai. Wanneer gaan we oefenen voor het forum? Wanneer kan ik mijn tekst voorstellen? Kan er iemand de computer afsluiten? …
Samen leven betekent ook samen afspraken maken. Een klas is een groot huishouden waar heel wat te bespreken valt. Wekelijks ‘vergaderen’ de kinderen met elkaar in de klas én met de hele school. De kinderen brengen zelf puntjes aan, zoeken samen naar oplossingen. Oefenen in democratie. Groeien in burgerzin.
De klaskrant / de klasblog
Een Freinetklas is een echte werkplek. De redactieploeg is elke week hard in de weer om de krant rond te krijgen. Wij publiceren teksten en tekeningen. Wij maken verslagen, werkstukken en boekbesprekingen. We verwennen ons publiek met oogstrelende publicaties. De blog, de website, de fax, een mailtje, … Alle nieuwe media worden ingezet. Vlot en correct communiceren; dat leren wij al doende.
Wijkwandeling
Waar woon jij? Hoe hoog is die kerk? Waarheen loopt dat kanaal? Die sluis al gezien? De skatebowl of de windmolens? Wij gaan graag op stap in de wijk. Want samen wandelen geeft vragen. En die vragen zijn ons leren. Achteraf zoeken we nog meer info op en maken verslag. En kaartlezen wordt plots heel wat makkelijker.